De groene fee: alles over ABSINTH

Absint was aan het begin van de 19e eeuw een van de populairste alcoholische dranken in Europa. In 1805 opende likeurstoker Henri-Louis Pernod met zijn compagnon Daniel-Henri Dubied de eerste absintstokerij in Zwitserland. Wat begon als een echte volksdrank groeide uit tot hèt go-to drankje van kunstenaars. Zij noemden het drankje de groene fee. En laat die fee nou net een bron van inspiratie zijn geweest. Hoe zou dat toch komen?

Het drinken van absint werd steeds populairder in voornamelijk Frankrijk. Hier was de drank een goed alternatief voor wijn in die tijd. Deze was schaars en duur doordat de wijnranken werden geteisterd door druifluis. Absint was dus een goedkoper alternatief.De alcoholpercentages van de meeste sterke dranken schommelen tussen de 30% en 50%. Absint doet daar met zijn percentage nog een scheutje bovenop. Met alcoholpercentages van 50% tot meer dan 90% is absint gerust een alcoholische krachtpatser te noemen. De sterkste absint is de King of Absinthe extra strong met een percentage van maar liefst 92%!

Om de alcohol van absint te verlichten, wordt de drank veelal vermengd met water. Ook wordt absint regelmatig aangestoken, zodat de alcohol verdampt en het percentage dus vermindert.

De grootste mythe rond absint is wel dat het een hallucinerende werking zou hebben. Begin 20e eeuw werd het drankje dan ook in een aantal Europese landen verboden vanwege de vermeende hallucinogene en neurotoxiciteit van thujon, een bestanddeel van absintalsem (ingrediënt in absint).
Later kwam men erachter dat de vele symptomen die werden toegeschreven aan absintisme, zo werd het ziektebeeld genoemd, eigenlijk dezelfde zijn als bij alcoholisme.
Sinds begin 21e eeuw is de verkoop van absint in veel Europese landen weer toegestaan. De concentratie van thujon werd tot die tijd namelijk te hoog ingeschat. Die concentratie was veel te weinig om enig psychisch effect te hebben.
Moderne absint bevat een gelijke concentratie van het goedje en is zelfs veilig bevonden om te drinken. Nu we de oorsprong weten en de grootste mythe hebben ontrafeld, rest er nog één vraag: hoe drink je absint eigenlijk?
Wij hebben het antwoord voor je. Er zijn verschillende manieren om absint te drinken en daar horen een aantal rituelen van schenken bij. In al deze rituelen wordt opgeloste suiker toegevoegd aan de absint om de bitterheid tegen te gaan. Vaak wordt daarvoor gebruik gemaakt van een speciale absinthlepel: een lepel met gaatjes waardoor de opgeloste suiker in het drankje kan vallen. We kijken naar de twee meest voorkomende rituelen:

TRADITIONEEL RITUEEL

Schenk wat absint in een glas. Leg op het glas een absintlepel met daarop een suikerklontje. Druppel hier vervolgens ijswater over zodat de suiker uiteenvalt en oplost. Door dit proces vertroebelt de absinth wat. Voeg eventueel naar smaak nog wat druppels ijswater toe om het drankje te verdunnen. 

BOHEEMS RITUEEL

Het Boheems ritueel is wel een beetje tricky. Dompel in dit geval de lepel met het suikerklontje onder in de absint om deze vervolgens weer op het glas te leggen en aan te steken. De gekarameliseerde suiker valt in de absint. Roeren maar en klaar! Aangezien we met vuur spelen laten we dit door de barkeeper doen. Welk ritueel je ook gebruikt, het is altijd genieten wanneer je absint drinkt. En kun je wel tegen een stootje? Drink jouw absint dan puur en onverdund. In de MalleMolen hebben we de echte La fee absinth compleet met een echte absinth fontein.

Absint of absinthe (Engelse spelling) is een sterke drank op basis van anijs, absintalsem en venkel. Tijdens de destillatie worden hier nog wat andere kruiden aan toegevoegd. Een bitter anijsachtige smaak is typerend voor deze vaak groene drank. Alcoholpercentages liggen vaak boven de 40% met soms wel 50% of 70%. Sterk spul dus!