You’ll never walk alone

You’ll never walk alone

“When you walk through a storm, hold your head up high”

Het is de eerste zin van een nummer welk bij Liverpool fc fans de haren rechtop doen staan. Kippenvel.Het is blijdschap, het is verdriet; het is emotie.Wij kunnen ons geen Liverpool meer voorstellen zonder dit nummer. Het zit diep van binnen en gaat daar nooit meer weg.Hoe is dit eigenlijk tot stand gekomen?

In 1963 brengen Gerry and the Pacemakers “You’ll Never Walk Alone” uit, na al twee eerdere nummer-één hits. Dit is de versie welke wij allemaal kennen, want de creatie van de man met de gouden microfoon laten wij maar even achterwege in dit verhaal.
Alleen is dit nummer van Gerry en zijn vrienden dus niet zelf geschreven. Het is van origine een musical lied uit 1945. “Een musical lied?” hoor ik je denken. Ja, een musical lied. Geschreven door de wereldberoemde Richard Rodgers en Oscar Hammerstein II, bekend van onder andere The Sound of Music, voor het stuk Carousel.

In de tweede akte van de musical zingt Nettie Fowler (zal het toeval zijn?), de neef van
de hoofdpersoon Julie Jordan, “You’ll Never Walk Alone” om Julie te troosten en aan te moedigen. Billy Bigelow, Julie’s man, sterft in haar armen wanneer hij per ongeluk op zijn mes valt terwijl hij probeert weg te rennen na een overval. Het nummer wordt nogmaals in de slotscène gezongen om een afstudeerklas aan te moedigen waarvan Louise (de dochter van Julie en Billy) lid is. De nu onzichtbare Billy, die de kans heeft gekregen om voor één dag naar aarde terug te keren om zichzelf te verlossen, kijkt naar de ceremonie en kan Louise en Julie in stilte motiveren om mee te doen met het lied.

Het is dus een nummer welke troost biedt in de moeilijkste tijden, maar ook verlichting geeft voor de toekomst. Als Liverpool fans zijnde, hebben wij mooie tijden maar ook zeker donkere tijden gekend.Er bestaat eigenlijk geen toepasselijker lied voor onze club.
Alleen hoe is dit nummer bij Liverpool terecht gekomen?

Na het succes van het lied uit de musical Carousel, welke door de boodschap veel troost bood na het einde van de Tweede Wereldoorlog, namen een aantal verschillende bekende artiesten een eigen versie op. Waaronder Frank Sinatra en Elvis Presley. Gerry Marsden was ook een groot fan van het nummer toen hij nog een kleine jongen was en besloot later het zelf op te nemen met zijn band. You’ll Never Walk Alone stond, in 1963, 4 weken achter elkaar op de eerste positie in de hitlijsten. Toentertijd werd er, voor aanvang van thuis wedstrijden van Liverpool op Anfield, de huidige top tien afgespeeld om de menigte te vermaken. The Kop had nog geen stoeltjes en de mensen die daar stonden “dansten” van links naar rechts en van voor naar achter, maar er gebeurde iets speciaals op Anfield wanneer Gerry met zijn nummer één-hit ten gehore werd gebracht. De bezoekers in het fameuze vak zongen woord voor woord mee en stopten niet, zelfs niet wanneer het was afgelopen. Toen na een aantal weken het nummer verdween uit de top 10, begonnen de fans te zingen: “Where’s our song? Where’s our song?”. You’ll Never Walk Alone werd weer toegevoegd aan de afspeellijst, omarmd en 58 jaar later wordt het nog voor

iedere thuiswedstrijd afgespeeld én luidkeels meegezongen.

Met muzikale groet, Laurien Visser (ALSIN)

Leave a Reply

Your email address will not be published.