WIJK BIJ DUURSTEDE — De bal moet nog rollen, de eerste bondscoach moet nog wanhopig naar zijn wisselspelers kijken en de eerste VAR-discussie moet nog aan de bar worden uitgevochten. Maar in Café Pub De MalleMolen is het WK 2026 al in volle gang. De WK Poule is geopend, en de eerste voorspellingen laten direct zien dat de glazen bol alweer flink beslagen is.
Op dit moment zijn er 35 inzendingen binnen. De poule blijft nog open tot de aftrap van het toernooi, dus er kan nog van alles verschuiven. Maar wie nu al in de cijfers duikt, ziet duidelijke favorieten, een paar dappere outsiders en hier en daar een voorspelling waar de sportredactie even het glas voor moest neerzetten.
Als De MalleMolen vandaag de wereldkampioen mocht aanwijzen, dan ging de beker naar Frankrijk. Maar liefst 11 deelnemers zetten de Fransen op plek één. Daarmee zijn Les Bleus voorlopig de grote favoriet in de MalleMolen-poule.
Ook in de breedte staat Frankrijk er ijzersterk op. Het land komt 30 keer voor in de top vier van de deelnemers. Dat is meer dan welk ander land dan ook. Kortom: Frankrijk is niet alleen vaak kampioen, maar wordt door bijna iedereen gezien als een ploeg die ver gaat komen.
Spanje volgt als tweede grote kanshebber. De Spanjaarden worden 9 keer als wereldkampioen genoemd en komen 22 keer voor in de top vier. Vooral de finalecombinatie Spanje–Frankrijk is populair: in totaal zien 11 deelnemers deze twee landen samen de finale halen, in welke volgorde dan ook.
Opvallend genoeg doet ook Nederland het uitstekend in de voorspellingen. Oranje wordt door 6 deelnemers zelfs als wereldkampioen ingevuld. Daarmee staat Nederland stevig op de derde plek bij de titelvoorspellingen, vóór landen als Portugal, Brazilië, Argentinië en Duitsland.
In totaal komt Nederland 20 keer voor in de top vier. Dat betekent dat de liefde voor Oranje in De MalleMolen springlevend is. Of dat voetbalverstand is, vaderlandsliefde of gewoon hoop met een schuimkraag erop, zal het toernooi moeten uitwijzen.
Na Frankrijk, Spanje en Nederland volgen de bekende namen. Portugal wordt 4 keer als wereldkampioen gekozen, Brazilië 2 keer. Argentinië, Duitsland en zelfs België krijgen ieder 1 stem voor de eindzege.
Vooral Argentinië is opvallend. De regerende voetbalromantiek leeft nog steeds, want het land komt 19 keer voor in de top vier, maar slechts één deelnemer durft de Argentijnen ook echt als winnaar aan te wijzen. Veel respect dus, maar weinig volledige overtuiging.
Brazilië wordt 14 keer genoemd in de top vier. Engeland komt 12 keer voor, maar krijgt voorlopig geen enkele kampioensstem. Dat zegt misschien alles over Engeland op eindtoernooien: iedereen ziet ze ver komen, maar niemand vertrouwt ze helemaal als het écht moet.
Gelukkig zijn er ook deelnemers die weigeren om alleen maar de veilige route te kiezen. Zo zet Wilfred van der Steendoodleuk België op één. Dat is geen voorspelling, dat is een karaktertest.
Ook Fred de Jong laat zich niet leiden door de standaardboekjes. Hij kiest Brazilië als winnaar, maar zet Mexico op plek twee. Een finaleplaats voor Mexico: dat is precies het soort voorspelling dat nu belachelijk lijkt, maar bij een onverwachte kwartfinale ineens “altijd al goed gezien” wordt genoemd.
Thea Saracino verdient eveneens een eervolle vermelding met Marokko op plek twee. Niet voorzichtig, niet saai, maar vol overtuiging de romantische route in.
En dan is er nog Gert-Jan van Rooijen, die de Verenigde Staten op plek drie heeft gezet. Dat is geen voorspelling voor bange mensen. Dat is een pouleformulier met een cowboyhoed op.
Tussen de bekende landen duiken ook een paar heerlijke buitenbeentjes op. Ecuador staat één keer in de top vier, dankzij Tony Devolder. Marokko, Mexico, België en de Verenigde Staten komen ook voorbij.
Dat zijn precies de landen die een poule kleur geven. Want iedereen kan Frankrijk, Spanje en Brazilië opschrijven. Maar de echte kroeglegendes ontstaan vaak bij de voorspelling waar iedereen eerst om lacht.
Als we de voorspellingen wegen op punten — 40 voor de winnaar, 30 voor de nummer twee, 20 voor de nummer drie en 10 voor de nummer vier — dan ziet de voorlopige machtsverhouding er zo uit:
Frankrijk en Spanje zijn dus duidelijk de zwaargewichten van deze poule. Nederland zit daar opvallend dicht achter als derde macht, terwijl Argentinië en Brazilië vooral veel vertrouwen krijgen voor een plek bij de laatste vier.
De WK Poule blijft open tot aanvang van het toernooi. Er is dus nog tijd om je verstand te gebruiken, je gevoel te volgen of gewoon op het laatste moment alles om te gooien omdat iemand aan de bar zei dat Portugal “dit jaar echt gevaarlijk” is.
Eén ding is zeker: zodra het WK begint, verandert iedere wedstrijd in De MalleMolen in meer dan voetbal. Elke goal wordt een rekensom. Elke late gelijkmaker wordt persoonlijke schade. En elke onverwachte stunt kan zomaar iemand richting eeuwige pouleroem duwen.
Want wereldkampioen worden is mooi.
Maar de WK Poule van De MalleMolen winnen?
Dat is pas écht een titel voor het leven.
